Niet Bijzonder Gewoon Leuk ben ik nog niet zo lang geleden gestart. Vanuit het gevoel om nu ECHT iets te gaan doen met mijn passie. Mijn passie is namelijk schrijven. Van kinds af aan schrijf ik al hele verhalen. Toen ik een jaar of acht was, startte dat met verhalen over paarden. Mijn andere grote liefde. Mijn moeder was zo trots op mijn eerste geschreven verhaal, dat ze het liet inbinden. In de jaren daarna heb ik het schrijven altijd gezien als ontspanning. Nooit als een ‘moeten’ , maar gewoon omdat het leuk was.

Ik ben een paar jaar geleden ook al eens begonnen met bloggen. Dit was echter qua timing helemaal niet handig (want: veel te weinig tijd) waardoor ik na 2 maanden alweer moest afhaken. Zulke dingen gebeuren weleens. In mijn achterhoofd bleef wel het idee dat ik het in de toekomst weer zou proberen.

De veranderingen in mijn leven

Het afgelopen jaar is er veel veranderd in mijn leven. Ik ben na een zware zwangerschap (bekkeninstabiliteit) bevallen van een prachtige zoon. Door de vermoeidheid was mijn kraamtijd nogal een rollercoaster. En als extra bijkomstigheid begon het op te vallen dat onze dochter zich ‘anders’ gedroeg dan gebruikelijk voor een tweeënhalf jarige. In eerste instantie leek het op een terugval, een ingrijpende gebeurtenis als de geboorte van een broertje of zusje veroorzaakt soms wat ander gedrag bij kinderen. Maar het bleef toch wel opvallen dat haar taalniveau een stuk minder was dan leeftijdsgenoten.

Na een aantal maanden zelf advies en hulp te hebben gezocht, zijn we nu heel wat wijzer: onze dochter heeft autisme. Het is fijn om nu te weten wat er is, zodat je gericht kunt gaan ondersteunen. Maar tegelijkertijd roept het alleen maar vragen en onzekerheid op. Ieder mens met autisme is namelijk uniek, het uit zich op allerlei verschillende manieren. Zo is mijn dochter een ontzettend vrolijk, actief en aanhankelijk meisje, maar kan zij haar taal niet goed inzetten en verwerkt zij prikkels heel moeilijk. Dit is anders dan bij kinderen die bijvoorbeeld geen fysiek contact willen en heel erg teruggetrokken zijn.

We leren steeds meer over autisme en de methodes die er zijn om haar te ondersteunen in haar ontwikkeling. Tegelijkertijd zit er ook een enorm groot stuk aan verwerking bij mijzelf merk ik. Het intense verdriet wat ik voelde toen ik hoorde dat Kyra autisme heeft. Een oer moeder gevoel kwam los, omdat ik mijn kleine meisje wil beschermen tegen de boze buitenwereld. Het besef dat de toekomst nog onzekerder is dan het altijd al is. Dit alles kostte mij veel energie.

De toekomst is nooit zeker

Mijn eerste reactie was dan ook direct: ik moet mijn eigen toekomst en plannen on hold zetten. Mijn kind heeft nu alle aandacht nodig! Maar al snel besefte ik dat dit natuurlijk nooit de oplossing zou zijn. Mezelf wegcijferen, maar waarvoor dan? Had ik niet nu al genoeg tijd om met haar door te brengen? Aan aandacht heeft mijn meisje zeker niks te kort. En oké, de periode van onderzoeken is mentaal heftig en kost enorm veel tijd. Maar na het vaststellen van de diagnose en het plan, komt er ook weer rust. En in die rust is het juist belangrijk om mezelf weer op te peppen.

Zodra ik dit inzicht weer had, ben ik gestart met het formuleren van mijn dromen en doelen. En helemaal bovenaan dat lijstje, stond schrijven. Schrijven over het leven, het bewust genieten van dat leven en het voor jezelf zo leuk mogelijk maken. Zonder toeters en bellen. Gewoon, het normale leven van alledag wat mooier maken. Omdat ik ook geleerd heb dat de toekomst niet vast staat. Dat je nog zoveel kunt plannen en voorbereiden, maar dat sommige dingen niet in hokjes te vatten zijn. En dat je dat moet accepteren. Het moet kunnen loslaten, zodat je echt kan leven.

De start van Niet Bijzonder Gewoon Leuk

Dat is dan ook de reden dat ik ben gestart met Niet Bijzonder Gewoon Leuk. Een blog waar ik schrijf over alles wat er in het dagelijks leven als moeder van twee jonge kinderen op je pad komt. En vooral: Hoe kun je bewust genieten van dit leven? Wat heb je nodig om gelukkig te zijn?

En dit is vaak minder dan je in eerste instantie denkt. Voor mij zit geluk hem in de kleine dingen: lekker thuis met zijn vieren op de bank. Of het gevoel van rust, omdat de dag verloopt volgens het ritme dat past bij jou. Een balans tussen je werk en het gezinsleven. Jezelf ontplooiien en ook ontspannen. Het onder controle houden van de financiën en tegelijkertijd ook eens spontaan kunnen spenden. Allemaal bewuste keuzes om een fijn leven te hebben. En dat is dan ook precies waar Niet Bijzonder Gewoon Leuk voor staat. Het leven hoeft namelijk niet spectaculair en bijzonder te zijn, gewoon leuk is goed genoeg.

Nu zijn er natuurlijk al tientallen blogs die volstaan met informatie over een leuker leven (neem bijvoorbeeld Sochicken). Wat maakt Niet Bijzonder Gewoon Leuk dan anders? Ik denk dat iedere blog, ongeacht het onderwerp, altijd uniek is door de persoon achter de blog. Ik schrijf de artikelen vanuit mijn ervaring als vrouw. Als dertiger, als moeder, als planmatig type, als denker, als multitasker. Ik schrijf dit vanuit mijn eigen leven en de dingen die voor mij werken. En dat maakt ook dit blog weer uniek.

Uniek zijn in herkenbaarheid

Als mens zijn we altijd nieuwsgierig naar hoe anderen dingen doen. Althans, laat ik voor mezelf spreken, ik ben daar ZEER nieuwsgierig naar! Niet uit afgunst of jaloezie (iets met het gras lijkt altijd groener…) , maar uit belangstelling en interesse voor verbetering van mijn eigen leven. En aangezien ik ook weet dat veel vrouwen, net als ik, een doodgewoon, normaal leven leiden, lijkt het me juist interessant om die informatie te delen. Iets wat binnen handbereik ligt is altijd aantrekkelijker dan ‘De-ver-van-je-bed-show’ , niet waar?

Niet Bijzonder Gewoon Leuk staat voor mij voor persoonlijke groei. Mijn passie verder voeden, door te schrijven. Te schrijven over onderwerpen die mijn leven leuker en beter maken. Die ik wil delen met vrouwen zoals ik. Vrouwen die bewust willen genieten van het dagelijks leven.

Ik leer elke dag, door te schrijven, door te falen en door te accepteren dat niet alles in het leven vooraf kan worden gepland. Dat de toekomst onzeker is, maar dat dat mij zeker niet moet afleiden van het nastreven van mijn doelen en dromen. Dat het belangrijk is om te blijven LEVEN, ondanks tegenslagen en gebeurtenissen die je niet in de hand hebt.

Hoe Niet Bijzonder Gewoon Leuk mij laat dealen met mijn onzekerheden

Waar schrijven mijn passie is, heb ik altijd wel moeite gehad met het delen van persoonlijke informatie. Waarom? Ik denk een stukje kwetsbaarheid. Het laten zien wie je bent en wat je ECHT wilt, kan ook beangstigend zijn. Toch heb ik ervoor gekozen om te starten met bloggen, omdat ik op deze manier net wat dichter bij mijn lezers sta. En dus ook persoonlijke ervaringen kan delen. Iets wat ik spannend, maar ook tof vind om te doen. En als er iets is wat ik in korte tijd heb geleerd, is het dat je soms uit je comfort zone moet stappen en het gewoon moet doen! Pas dan kom je ook daadwerkelijk weer verder.

Wil je meer weten over mij of mijn blog? Hier vindt je alle info!

Bedankt voor het lezen en tot snel weer!